دوستان عزيز و گرامي سلام

مدتي نبودم و چيزي ننوشتم، حوصله نداشتم. حالا اومدم و اميدوارم با نظراتتون منو كمك كنيد.

نمي‌دونم چرا بعضي از ما دوست داريم اون چيزي كه هستيم رو پنهون كنيم و يا بعضي چيزها رو بيشتر و يا بهتر از اون چيزي كه واقعيت داره نشون بديم؟

البته بعضي اوقات ميشه تقصير رو انداخت گردن ديگران، مثلا همين تلويزيون.

بله تلويزيون و برنامه‌هاش هم مثل اون دسته از آدم‌هايي هستن كه همه واقعيت‌ها رو نشون نميدن!

همين تبليغ‌ها و سريال‌هاي ماه رمضان رو توجه كرديد؟ يه لحظه خودتون رو جاي ديگه‌اي ميبينيد. جايي كه بيشتر آدم‌هاش مثل هنرپيشه‌‌هاي سريال‌ها پولدارن. مثل حاج يونس فتوحي خونه آنچناني دارن و سوار مرسدس بنز ميشن و آدم فقيره و بدبختشون هم خانواده شايگان هستش يه كارخونه‌دار ورشكسته كه دخترش 206 سوار ميشه. سريال شكرانه كه هر كدوم تو آپارتمون‌هاي چند خوابه زندگي مي‌كنن و سوار ماشين‌هاي مدل بالا ميشن، سريال يه وجب خاك كه تو يه حياط بزرگ زندگي مي‌كنن و حداقل اونقدر دارن كه به ديگران هر چند كم كمك كنن تو اين فيلم و سريال‌‌ها اصلا انگار مترو و ازدحام جمعيت و جود نداره، اتوبوس و دعوا سر بليط نيست، كسي گدايي نميكنه و ....

تبليغ‌‌هاي تلويزيون رو  دقت كرديد تبليغ يخچال‌هاي سايد باي‌سايد، تلويزون‌‌هاي LCD ، اجاق گازهاي زمان‌دار، كت و شلوارهاي آن چناني، سويا با طعم جوجه و ...

واقعا چند نفر از خود شما قدرت خريد اينها رو داريد؟

بماند كه خيلي‌ها نميتونن همون سويا رو بخرن، ميخواد معمولي با شه يا با طعم جوجه!

نميگم خيلي‌ها ولي كم نيستن آدم‌هايي كه به نون شبشون محتاجن، روي تخت كه هيچ، حسرت خوابيدن روي يه تشك تميز رو دارن، مبلمان آنچناني و آشيزخونه MDF شده ندارن ولي دلشون ميخواد حداقل سوسك توخونه‌هاشون وول نزنه، بچه‌هاي بعضي‌هاشون حسرت بازي با يه عروسك كهنه و بي‌دست و پاي دارا و سارا رو دارن، لوازم تحرير دارا و سارا نميخوان به‌جاش آرزو دارن كه والدينشون اجازه بدن برن مدرسه  و بعدش براي در آوردن پول و كمك خرج خونه برن سر كار.

نمي‌دونم چرا تلويزيون چهره‌ خوب رو نشون ميده مگه با نشون دادن چهره بدي‌ها چه اتفاقي مي‌افته شايد خيلي‌ها به خودشون بيان و ...